17-05-17

Acclimatisatie-dag

 
Malaga-EstacionDeCartama-Pizarra-Alors: 16/5 46km-560hm 
Zo'n grote stad blijkt toch soort jungle als je ze per fiets wilt verlaten. 
Paadjes over stukken braakliggende grond,  omwegen via landwegen,  afdalingen naar half droogstaande rivierbeddingen, kronkelende modderpaden tussen achtergebleven waterplassen, stukken onbeheerd land waar dan hopen afval gedumpt wordt.  Allemaal om tussen het wirwar van grote autowegen 'n doorgang over riviertjes,  spoorwegen en autostrades te vinden.  
Uitgewerkt fietsnetwerk bestaat hier enkel bij de gratie van aantal lieden die deze oplossingen doorgeven aan Open Street Map.
Na enkele gedwongen aanpassingen aan route bv als muur gemetst is waar gpsies 'n platgetreden paadje gepland heeft of fietspaden die opgeslokt zijn in autostrades waarvan verse asfalt nog te ruiken is, verlaten we de stad en kunnen we wat rustiger de geplande route afwerken.  
We zien wel bergen maar voelen enkel nog heuvelhellingen. In Estacion de Cartama vinden we bakker en zoeken we bank in schaduw voor Jos z'n aanvullend ontbijt en wat fruit en dutten we beiden tot de middag om dan te lunchen (denken we).
Want Andalusische lunch begint pas rond half 2, dan maar naar volgend dorpje waar roadbook 'slapen en eten' vermeldt. Er stond ook 'bereikbaar met klim'. 
Ja... 'n honderd meter afstappen en flink omhoog duwend stappen. Ik toch.  "Och,  wen-meters" denk je dan. Boven 'n nieuwere dorpswijk zonder leven waarna we gedwongen afdalen naar oud dorpsdeel waar 't handelsleven nog zit, bereikbaar met de lichtjes oplopende weg die we bij de klim verlieten.  
Hier vinden we restaurantje dat al menu serveert (ook al 13h30 nu) dat met 2x 1,5l agua fresca weggespoeld wordt. Nodig want fietsen in zon en tussen 25en30gr doet vocht vlug verdampen.
Ondertussen zijn heuvels bergen geworden, al slingert de route nog enigszins tussendoor.  Maar er zitten al geregeld stukken in waar op een na kleinste verzet nodig is. En in eindpunt Alora voldoet het allerkleinste nauwelijks. Voor mij al helemaal niet want meen makkelijker de 25% toegangsweg naar stadje al stappend te doen als langere,  ook steil lijkende omweg die Jos neemt.  Hij blijkt z'n 34 maar klein stukje nodig te hebben terwijl ik elke 20m even puffend moet bekomen. 
In stadje de beloning in ijsgekoelde glazen opgedronken waardoor de nevel weer eerst door korte dut moest optrekken.
Daarna nog 5km naar op1,5km liggend hostal La Molina. Uitgerust met bar-restaurant dus na douchke en plas&was kunnen we daar ook nog 'wat' bekomen. 
 

DSC_1445.JPG

DSC_1447.JPG

SAM_8817.JPG

DSC_1444.JPG

SAM_8826.JPG

DSC_1459.JPG

DSC_1460.JPG

SAM_8830.JPG

 

Commentaren

Succes daar! Beeld je maar in dat Fiene en Loïc aan de kant van de weg vrolijk aant zwaaien zijn!

Gepost door: Lore | 17-05-17

Post een commentaar