17-03-10

“Als Mozes niet naar de berg komt, dan ...


komt de berg wel naar Mozes”

In het item over de Goofies van maart (07-03-2010) lieten we elkeen de kans om een verslagje van de wedstrijd te bezorgen.
maar ondanks veel over en weer rennen, werd ons geen been toegeworpen.
Dan maar zelf op speurtocht, en zie ... we vinden er ook nog een.
De problemen die we hadden bij het overstag gaan na de spi-drop worden er haarfijn uit de doeken gedaan.
Alleen gebeurt het wel met 'n andere crew !!

Bij m'n bezoek aan de site van Wild Thing, kan ik doorlinken naar de site van de Shamrock.
En daar zie ik Wim worstelen met dezelfde schoten-spaghetti als de Grodiaanse knoop die ik op ons voordek probeer te ontwarren.
Alleen is bij ons, hun beleefde ‘hoe is da na in godsnaam meugelijk’, vervangen door een aantal donderende krachttermen (die op skynet-blogs niet toegelaten zijn en dus gelukkig niet kunnen weergegeven worden).
Ik heb er niet op gelet wie toen bij ons in de buurt lag, maar kan me voorstellen dat ze aan boord van bv. Wild Thing of Achiroe meewarig zaten te kijken. Eerst inhalen en dan 2x zo blijven knoeien.
Het verslag geeft ook een goede beschrijving van de baan, ... die wij hun hebben na-gezeild.

En Wim geeft enkele mooie conclusies die ik (hopelijk met zijn toestemming) hier even overneem.
Enkel de volgorde is toepasselijk op ons gewijzigd, zijn 'twee' wordt voor ons 'een':

Wat hebben we geleerd:

Ten eerste: Het gijpen met een voorstagprofiel is wat ons de das heeft om gedaan. Vroeger voeren we met een rolgenua en bleven de genuaschoten in de lucht hangen tijdens het spirak. Daardoor komt de geuaschoot automatisch op de spiboom te liggen voor de toppingliftdriehoek. Nu moet tijdens de gijp de loefwaardse genuaschoot manueel op de boom gelegd worden. Als de schoot dan toch verkeerd zit, bv rond de spiboom dan kan dit simpelweg opgelost worden door de spiboom eventjes aan de mast te ontkoppelen en klaar is kees..

Ten tweede: neem jezelf niet te serieus in het wedstrijdzeilen: het blijft een spelletje en eens goed in het zicht van iedereen op je bek gaan brings you down to earth. Alhoewel er vandaag van alles misliep (waar ik de volle 100 procent eigenhandig de verantwoordelijkheid voor neem) heb ik van deze wedstrijd genoten als geen ander. De adrenaline gierde, achteraf deed heel mijn lichaam pijn; fysiek afzien: zalig! Het is pas in zulke situaties dat je kan vooruitgaan. Ik heb tijdens deze wedstrijd meer bijgeleerd dan al de andere wedstrijden tezamen.

 


Hun verhaal over de genuaschoten van vroeger is nu dus voor ons van toepassing. We wilden het echter doen zoals zij het nu moeten doen, maar moeten hun oude methode toepassen.
En dat van die spi-boom ontkoppelen .. bij het bevestigen van de grootzeilhuik zag ik dat Yvan de beschermring die we rond de spiboomkoppeling hadden aangebracht, al had weggeknipt !
Dat het een spelletje is, daar waren we al wel lang achter, alleen doet het evenzeer pijn als alles zo misloopt. Verder was ons genieten gelijklopend met het zijne !!

Ik hoor het wel zeker als jullie hier niet mee akkoord gaan ??
En euh .. Wim, fijn verslag !
Lees op je blog dat laatste trainingsdag opnieuw pechdag geworden is. Gebroken want ?!
Hoop dat je het vlug en goed kunt herstellen. Nu, beter hier want in Cowes stond je verder van de deur - letterlijk en figuurlijk.
Succes !

Commentaren

Ehhhh... Het is Mohammed. Mozes is die man met de truck van het water (of gezien huidige ontwikkeling kan het ook een sterke oostenwind zijn geweest)

Gepost door: Remco | 22-09-10

De commentaren zijn gesloten.